| آنکه بی ما دید بزم عیش و در عشرت نشست | گو مهیا شو که میباید به سد حیرت نشست | |
| آمدم تا روبم و در چشم نومیدی زنم | گرد حرمانی که بر رویم در این مدت نشست | |
| بزم ما را بهر چشم بد سپندی لازمست | غیر را میباید اندر آتش غیرت نشست | |
| مسند خواری بیارایید پیش تخت ناز | زانکه خواهیم آمد و دیگر به سد عزت نشست | |
| وحشی آمد بر در رد و قبولت حکم چیست | رفت اگر نبود اجازت ور بود رخصت نشست | |
 |  | |
 | ||