| ما را دو روزه دوری دیدار میکشد |
|
ما را دو روزه دوری دیدار میکشد
|
|
زهریست این که اندک و بسیار میکشد
|
|
عمرت دراز باد که ما را فراق تو
|
|
خوش میبرد به زاری و خوش زار میکشد
|
|
مجروح را جراحت و بیمار را مرض
|
|
عشاق را مفارقت یار میکشد
|
|
آنجا که حسن دست به تیغ کرشمه برد
|
|
اول جفا کشان وفادار میکشد
|
|
وحشی چنین کشنده بلایی که هجر اوست
|
|
ما را هزار بار نه یک بار میکشد
|
| |  |
 | |