همخواب رقیبانی و من تاب ندارم

همخواب رقیبانی و من تاب ندارم بی‌تابم و از غصه‌ی این خواب ندارم زین در نتوان رفت و در آن کو نتوان بود درمانده‌ام و چاره‌ی این باب ندارم آزرده ز بخت بد خویشم نه ز احباب دارم گله ازخویش و ز احباب ندارم ساقی می صافی به حریفان دگر ده من درد کشم ذوق می ناب ندارم وحشی صفتم اینهمه اسباب الم هست غیر از چه زند طعنه که اسباب ندارم