| در بزم وصل اگر چه همین در میان منم | چون نیک بنگری ز همه بر کران منم | |
| رنگی ز گل ندارم و بویی ز یاسمن | آری کلیددار در بوستان منم | |
| خار وخس زیاده بر آتش نهاد نیست | گر بوستان حسن ترا باغبان منم | |
| معلوم مهربانی اهل هوس که چیست | بشنو سخن که عاشقم و مهربان منم | |
| ای گل اگر به گفتهی وحشی عمل کنی | سد ساله نو بهار خزان را ضمان منم | |
 |  | |
 | ||