| من اگر این بار رفتم ، رفتم آزارم مکن | این تغافلهای بیش از پیش در کارم مکن | |
| پای برگشتن نخواهم داشت خواهم رفت و ماند | در تماشا گاه دیگر نقش دیوارم مکن | |
| بنده میخواهی ز خدمتکار خود غافل مباش | میشود ناگه کسی دیگر خریدارم مکن | |
| من که مستم مجلست گر هست و میر مجلسی | بزم خود افسرده خواهی کرد هشیارم مکن | |
| عزت سگ هست در کوی تو وحشی خود چه کرد | گر چه عاشق خوار میباید، چنین خوارم مکن | |
 |  | |
 | ||